ညမိုက္

သီအိုရီေတြ ေပ်ာက္တဲ႔ည
အလွပေတြ တန္ဆာဆင္ရင္း
တိမ္ညိဳအလြမ္း အလွမ္းကမသင္႔
တစစ္စစ္နဲ႔ ေကာင္းကင္ကိုက္သံ
အျမင္မသန္ျခင္း တဒဂၤႏွင္႔
တစစဆံုးလို႔ ခ်ဳန္းခဲ႔တယ္
ေပ်ာက္ဆံုးလု အၿပံဳးတစကို
ခပ္ဟဟ ရွိက္ထုတ္ရင္း
ငါ ... ကိုယ္တိုင္ဆႏၵနဲ႔
ေလေျပမွ်ားခဲ႔တဲ႔ တံငါ
ခုေတာ႔ ...
ၾကယ္စင္ေတြ အျမင္မွာပုန္း
အေမွာင္အတိဖုန္း သံစဥ္အဆံုးထိ
ရင္မွာ ထိရင္းညိတြယ္
စိတ္မွာညိရင္း ထိလြယ္
ျပတ္ရွလြယ္ ရုပ္သ႑ာန္နဲ႔
၀ဲလည္အေတြးကို ခဏရပ္ရင္း
ဂီတတစ နားထဲခ်လိုက္တယ္
ရွတတသံစဥ္ ရင္ခ်ည္တဲ႔ႀကိဳး
one republic ရဲ႕ စာခ်ိဳးမွာ
ရင္ကိုတည္႔တည္႔ထိတယ္
ဒီညမွ ... မိုးရြာလြန္းတယ္ ... ။      ။

စစ္မွန္စြာ တုပျခင္း

လမင္းေရ ...
နာက်င္ေနတဲ႔ အိပ္မက္ျမစ္ဖ်ား
ၿပီးေတာ႔ သူ႔ရဲ႕အနားသတ္အဆံုး
ဘ၀ဆိုတဲ႔ အသံုးႏႈန္းမွာ
ေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႔ က်ဆံုးေနတယ္ ...

လမင္းေရ ...
ေရာခ္႔သီခ်င္း ၾကမ္းၾကမ္းေတြ +++
ပန္႔(ခ္)သီခ်င္း သြက္သြက္ေတြ +++
ေအာ္တာေနး(လ္)တစ္ သံစဥ္ေတြ +++
Death ဂီတရဲ႕ သီခ်င္းေတြ +++
ျမတ္ႏိူးကိုးကြယ္ နမ္းရွိက္
ကန္လန္႔တိုက္ခ်င္ခဲ႔တဲ႔စိတ္မွာ
တဆင္႔ ဆင္႔နဲ႔ အရစ္ေလွ်ာ႔
ခပ္ခ်ာခ်ာ ဟစ္ေဟာ႔သီခ်င္းတခ်ိဳ႕ကလြဲရင္
Rap သီခ်င္းဆိုရင္း စီးေမွ်ာ
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြ တမ္းေမာတတ္ေနၿပီ ...

လမင္းေရ ...
ကဗ်ာပါးပါးေလးေတြ ေရးတဲ႔
ေပါ႔ေပါ႔ေလးေတြ ေတြးတဲ႔
အေပ်ာ္ပါးနဲ႔ ေပါ႔ပါးတတ္တဲ႔ ... ငါ
ေရာင္းတမ္းမ၀င္တဲ႔ သမိုင္းစာမ်က္ႏွာေတြ
ေက်ာင္းခန္းမသင္တဲ႔ သမိုင္းစာမ်က္ႏွာေတြ
ဇာတ္ေပါင္းခန္းမျမင္တဲ႔ သမိုင္းစာမ်က္ႏွာေတြဖတ္ ...
ႏွစ္ဖက္အျမင္ ေဘးက်ပ္နံက်ပ္မွာ
တတိယမ်က္လံုးနဲ႔ ၿပံဳးေပ်ာ္
ေတြးေခၚတတ္စ ျပဳေနၿပီ ...

လမင္းေရ ...
တခ်ိန္ကဆို .... ငါေလ ....
မာဘိုရိုလ္ ႀကိဳက္တယ္ +++
ေကာ္ဖီ ႀကိဳက္တယ္ +++
စရိုက္လည္း ၾကမ္းတယ္ +++
မင္းကိုလည္း လြမ္းတယ္ +++
ေပါက္ကြဲလြယ္တယ္ +++
ေလွ်ာက္လည္းလည္တယ္ +++
အဆိပ္ေတာက္လည္း ႏွစ္ၿခိဳက္တယ္ +++
သစ္ရြက္ေျခာက္လည္း မီးၿမိဳက္တယ္ +++
ငါ႔ကိုယ္ငါထက္ မင္းကိုခ်စ္တယ္ +++
ေျခလွမ္းတိုင္းက မင္းအတြက္ျဖစ္တယ္ +++
ခ်စ္ခဲ႔တဲ႔ညေနမွာ နစ္ခဲ႔တာၾကာခဲ႔တယ္ ...

တကယ္ေတာ႔ ငါဆိုတာ ...
ငါကိုယ္တိုင္ထက္ ပိုမခ်စ္ႏိူင္တဲ႔
ေမာဟပါးပါးနဲ႔ အတၱသမားတေယာက္
ႏွလံုးသားက ညာဘက္ေရာက္ေနတယ္ ... ။       ။

ဖိနပ္တဖက္

ဖိနပ္တဖက္ ႀကိဳးစထြက္ေနတယ္
ဖိနပ္တဖက္ ေအာက္ခံပဲ႔ေနတယ္
ဖိနပ္တဖက္ အေရာင္လြင္႔ေနတယ္
ဖိနပ္တဖက္ သက္တမ္းကုန္ေတာ႔မယ္ ...

ဖိနပ္တဖက္မွာ ဘံုဆတိုးကိန္းမရွိဘူး
ျဒပ္စင္မဟုတ္သလို ဓါတ္ခြဲဖို႔မလိုဘူး
အနင္းခံရေပမယ္႔ ျငင္းဆန္ခြင္႔မရွိဘူး
ေႏြ... မိုး ... ေဆာင္းနဲ႔ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္မရွိဘူး
ေတာလမ္း ေတာင္လမ္း ခြဲျခားစိတ္မရွိဘူး
တိုက္ပြဲကို ေရွာင္လႊဲစိတ္မရွိဘူး
အခင္႔အလို ၿငိဳျငင္ခြင္႔မရွိဘူး ...

ဖိနပ္တဖက္ +++
လင္းလက္ေတာက္ပစြာ
က်ယ္ေလာင္ျမည္ဟည္းစြာ
ျပင္းထန္ေပါက္ကြဲစြာနဲ႔
ႏႈတ္ဆက္ထြက္ခြာသြားတယ္ ...

ဖိနပ္တဖက္
အစိမ္းရင္႔ရင္႔ ကမာၻမွာ
ရင္ကိုစြင္႔ၿပီး ရပ္ခဲ႔တယ္
ယံုၾကည္စြာ ေလွ်ာက္ခဲ႔တယ္
ေအာင္ျမင္မႈေတြ သယ္ခဲ႔တယ္
ေတာနဲ႔ေတာင္ကို ေလွကားဟန္ျပဳ
အဆင္႔တခုထိ ဂုဏ္၀င္႔ခဲ႔တယ္ ...

အခုမွ
ဖိနပ္တဖက္ နားရက္ရသြားတယ္
မ်က္ႏွာက်က္က ပန္ကာအိုနဲ႔
မ်က္ကြင္းညိဳတို႔ ညိတြယ္ေနတယ္
ဂရုဏာနဲ႔ မ်က္၀န္းေတြအၾကား
ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ ကၽြမ္းေလာင္ေနတယ္ ...

တခ်ိန္က
ငါ႔တန္း ငါ႔လမ္း ငါ႔စခန္းနဲ႔
ငါရဲ၀င္႔လို႔ ငါ႔မာန္ခ်ီခဲ႔
မငိုလင္႔နဲ႔ ဖိနပ္ေလးေရ ...

မင္း အတြက္ ...
ငါဆိုတဲ႔ သခင္
ငါ႔ အတြက္ ...
ငါ႔ရဲ႕ အရွင္
ငါ ... အသက္ရွင္ေနေသးရဲ႕
ႏႈတ္ဆိတ္စြာ ရင္ျခင္းထပ္
အနာဂတ္ရက္ေတြ ေၾကကြဲစြာနဲ႔
လြတ္လပ္ခြင္႔တခု ျပဳလိုက္တယ္ ...

သင္သြားလိုရာ သြားႏိူင္တယ္ ... ။      ။

လက္က်န္

ေျခတလွမ္း ရပ္လိုက္တယ္

ေလဖမ္းလို႔ ... ဒါန္းစီးလို႔ ...
ေျမလမ္းကေထြတျခမ္းစာ
မေျပတဲ႔ ဇာတ္လမ္းကို
ေစြတဲ႔မိုးလို ေရမတိုးေအာင္ရြာ
ေသမယ္႔အမ်ိဳးဆိုေတာ႔
ေၾကြဦးမယ္႔ မနက္ျဖန္ေရာင္ျခည္မွာ
ဆည္းဆာလိုေတာက္ပ
မီးဇာကုန္လု ဆီမီးခြက္က
တရက္မက အလွပနဲ႔စီးေမွ်ာ
ေဇာအတန္တန္ က်န္ခဲ႔ၿပီ ... ။    ။ 

စိတ္

တိတ္တိ္တ္ကေလးပါ
တမ္းတေတးနဲ႔ ေတြေ၀
ေလတဲ႔စိတ္က ေထြျပား
ေန႔ကစားတဲ႔ ေန
ညကစားတဲ႔ လ
ဘ၀ကစားတဲ႔ ခဏ
အတိတ္ရယ္ ... စိတ္ရယ္ ...
အရိပ္ရယ္ ... အေတြ႕ရယ္ ...
ေန႔ကြယ္ ညေရာက္
ညေပ်ာက္ေတာ႔ ေန႔လာ
ဘ၀မွာ ...
ေတြးေတာ တမ္းတ တီးတိုးဆိုရင္း
ေတြေ၀တမ္းေမာ ေမ်ာေနတယ္ .... ။     ။

ရသမွား

မေန႔က

အတိတ္ေတြရဲ႕ ဒဏ္ရာနာတရနဲ႔
ခပ္ဟဟ စိတ္တံခါးတခ်ပ္
ဖြင္႔ဟဖို႔ အေနက်ပ္ေနတယ္ ...

ဒီကေန႔

ပစၥဳပၸန္ ရွင္သန္ျခင္းနဲ႔
တင္းက်ပ္တဲ႔ တံခါးခ်ပ္
ရိုက္ခ်လို႔ ဖြင္႔လိုက္တယ္ ...

မနက္ျဖန္

တင္က်န္ရစ္မဲ႔ အနာဂတ္မွာ
ပြင္႔ဟလြန္းတဲ႔ တံခါးခ်ပ္
ေလျပင္းထန္လို႔ ရိုက္ေနတယ္ ...။     ။

သ တိ ရ ေန တယ္ . . . . .

တျဖည္းျဖည္း ေ၀းလို႔ ... လြင္႔လို႔ ... 

သစ္ရြက္ေျခာက္ တရြက္နဲ႔ ေကာ္ဖီခြက္ကို ေမးတင္ 

ပုရြက္ဆိတ္ တေကာင္ရဲ႕ အိပ္မက္ဟင္းလင္းျပင္က 

မိုနာလီဇာ မဟုတ္တဲ႔ ထန္းလွ်က္ခဲ 

ငါဆြဲေနတာ မင္းရဲ႕ပံုတူ

ျမင္ေနရတဲ႔ ငါရဲ႕ စိတ္မ်က္လံုးတစံုကလြဲရင္ 

လူတိုင္းေျပာတယ္ မ .. တူ .. ဘူး  ! တဲ႔   

ေလေျပရဲ႕တိမ္မွ်င္မွာ .... မင္း 

ရူးသြပ္ျခင္း ေတြလား ....?

ေဟာ .... 

တျဖည္းျဖည္း ေ၀းလို႔ ... လြင္႔လို႔ ... 

သ တိ ရ ေန တယ္ . . . . . ။ ။

တမ္းခ်င္းမဲ႔ ကဗ်ာ

ကဗ်ာမဟုတ္တဲ႔ ကဗ်ာတပုဒ္ပါ ...
ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ ဆိုတာ
ဆံႏြယ္စေတြရဲ႕ ကႀကိဳးဆန္းနဲ႔
ေခါင္းစဥ္မဟုတ္တဲ႔ ေခါင္းစဥ္တခု
ျမင္ျပင္းကပ္တဲ႔ မိုးစက္ေတြလည္း
ရင္ခုန္သံကို မေအးစက္ေစဘူး
ရွတတ ခပ္ျပင္းျပင္း ေကာ္ဖီတခြက္

ရင္ခုန္သံ စည္းခ်က္ေတြနဲ႔
ေရမႈံေလးေတြ ပ်ံ၀ဲေနတယ္ +++

ရနံ႔ပါးပါး ႏွာသီးဖ်ားေလးက
မေျဖရက္ေပမယ္႔ ေမးခ်င္ခဲ႔တယ္ +++

ျပဇာတ္ဆန္တဲ႔ ဘ၀ေပမယ္႔
မ်က္၀န္းထဲမွာ ျမင္ေယာင္တယ္ +++

ကဗ်ာျဖစ္ခဲ႔တယ္ ... ။ ။

ဘာသာျပန္ရန္ မလိုပါ

ဆာေလာင္ေနတဲ႔ မနက္ျဖန္ေတြကို
ခြၽတ္နင္းျဖတ္သန္း လွမ္းေက်ာ္ၿပီးမွ
မေန႕ကလို ရပ္တန္းကရပ္
က်ပ္မျပည္႕တဲ႔ လက္ေတြ႕ဘဝက
မေန႔တေန႔ကို ျပန္တမ္းတ
ေပ်ာ္ရာမွန္းရင္း လမ္းေပ်ာက္
ေတာ္ရာလွမ္းရင္း ဗန္းေမွာက္
အေဖာ္ရွာစမ္းရင္း ****
ေနာက္ဆံုးမေရာက္ခင္မွာ ...
အိပ္တယ္၊ စားတယ္၊ အၫွီႀကိဳက္တယ္
အဆင္႔လိုက္ တန္းရင္ေတာ႔
လူ႕တေစာက္ကန္း ငါက
သတၲဝါထဲမွာ နံပါတ္ဝမ္း ...။ r ။

ဗလာနဲ႕ကတဲ႕ ဇာတ္

ဆာေလာင္မႈဆိုတာ ...
အလင္းမွန္း မသိခင္ကတည္းက စတင္ခဲ႕တာ
သြားမရွိခင္ကတည္းက စားတယ္
သြားရွိေတာ႕ ၀ါးတယ္
ၾကာၾကာ၀ါးခ်င္ေတာ႕ အရိုးေရွာင္
မေရွာင္ႏိူင္ရင္ အံႀကိတ္ေလြး
ေပြးရင္း ... က်စ္ရင္ ...
ေတြးေတာရင္း ... က
ရုတ္တရက္ အေမွာင္က်သြားတယ္ ... ။ ။

ေနာင္တဆန္ေသာ တမ္းေမာျခင္း

အဲဒီေန႕က
ေလေပြမရိုက္ဘဲ ကတိုက္ကရိုက္ေႂကြေနတဲ႕
ကဗ်ာေတြ လမ္းမွာေ၀ေနတယ္...

အဲဒီေန႕က
ခဏလို႕ဆို ၿပိဳမလိုမိုးထဲ
အေပါင္းကိုးဆယ္ စံခ်ိန္တင္ခဲ႕တယ္။

အဲဒီေန႕က
ပ၀ါတကမ္း လက္မလွမ္းဘဲ
ခံုတတန္းထဲမွာ ေ၀းခဲ႕တယ္။

အဲဒီေန႕က
ရင္ခုန္သံတျခမ္း ဇာတ္လမ္းအစ
လမ္းမထက္မွာ က်န္ခဲ႕တယ္။

အဲဒီေန႕က
ႏႈတ္ဆက္စကား ႏႈတ္ဖ်ားကထြက္က်
ဘူတာရံုလမ္းခြဲက ေဆြးခဲ႕တယ္။

အဲဒီေန႕က
မိုးစက္ပြင္႕ေ၀ မေႂကြခဲ႕ေပမယ္႕
တို႕ႏွစ္ေယာက္ရင္မွာ ေရစိုခဲ႕တယ္။

အဲဒီေန႕က
စီးဆင္းသြားတဲ႕ ေရစီးေၾကာင္းမွာ
ေရစင္တစက္ ငါ၀ွက္မိတယ္။

အဲဒီေန႕က အဲဒီေန႕မွာ က်န္ခဲ႕တယ္...။ ။

မွတ္တိုင္

အဲဒီေန႕က တံခါးေဘာင္ က်ိဳးသြားတယ္
အကြပ္မဲ႕ျခင္းက ငါ႕ကို
ေလစိမ္းေတြရဲ႕ ရက္စက္မႈနဲ႕
မိတ္ဆက္ေပးရင္း ညင္းဆဲတယ္
အလြမ္းေတြလည္း အေတာင္က်ိဳးသြားတယ္
ေ၀႕လည္လည္ အေလလိုက္တဲ႕
ပိုးစုန္းၾကဴးတသိုက္လည္း ေပ်ာက္ေနတယ္
မိုးလည္းမည္း ညလည္းေမွာင္တယ္
လွ်ပ္တခ်က္ လက္ခနဲမွာ
အရိပ္က ငါ႕ကို ၿခိမ္းေခ်ာက္တယ္
ေဟာ ...
မိုးစက္ေပါက္တို႕ က်လာတယ္
ဒါေပမယ္႕ ...
ရုပ္သက္သက္ ေလာကသားအတြက္
ထိုးႏွက္ခ်က္ေတြ ကုန္လြန္ခဲ႕တယ္...။

စက္တင္ဘာ

ဒါ စာတပုဒ္ပါ
ကဗ်ာတပုဒ္လည္း ျဖစ္ခ်င္ခဲ႕တယ္
ဒါေပမယ္႕ ...
ဆုေတာင္းမျပည္႕ခဲ႕ဘူး။

သူက စက္တင္ဘာ
က်ိန္္စာလည္း မဟုတ္ခဲ႕ဘူး။
က်ိဳးက်ိဳးႏြံႏြံ ဆည္းကပ္သလိုနဲ႕
ေခ်း(ဂ်ီး) တက္ေနတဲ႕ ၀ိဥာဥ္ျဖဴတေကာင္
အေမွာင္မွာလည္း ေပ်ာ္ေမြ႕တယ္ ...

ေယာင္နန အေတြးေခၚေတြနဲ႕
ေဘးေခ်ာ္တဲ႕လုပ္ရပ္သူ႕အတတ္က
ႏွလံုးသားတို႕ရဲ႕ယဇ္ပလႅင္
ျဖဴစင္ျခင္းကို ေမွာ္ေတြသြင္းလို႕
ခြပ္လက္စမ္းတဲ႕ အိမ္ၾကက္ငယ္ ...

မီးခိုးမိႈင္း သိုင္းၿခံဳရံု မထင္နဲ႕
အတၱျမဴစိုင္း ရွစ္တိုင္းေ၀ခဲ႕တာ
ျဖစ္စရာရွားလို႕ ဒင္းလက္ပါးမွာ
ရုပ္တျခမ္း နာမ္တျခမ္း
ဇာတ္လမ္းေသသလို နာတာရွည္ခဲ႕ ...

ၾကာခဲ႕ေလၿပီ ...
ဒါေပမယ္႕ ...

မိုးေရစက္စက္ ေျမသားထက္မွာ
ရနံ႕လက္က်န္ စြဲက်န္ေသးတယ္...

အိပ္ဖို႕ႀကံတိုင္း အိပ္မက္တိုင္းမွာ
ပံုရိပ္ျပန္ျဖစ္ ညအရိပ္လင္႕တယ္...

အျပင္မွာ ေငြလေရာင္နဲ႕
အိမ္ထဲမွာ ေမွာင္မိုက္ေနတယ္ ... ။ ။

ျပဳတ္က်သြားေသာ သပြတ္အူတေခြ

ေကာင္ေလးငေတ ေပေတေတႏွင္႕
အေၾကရပ္သား စကားမ်ား
ေနသြားရာလိုက္ရင္း မိုက္ရင္း
ေလတိုက္ရာ လွည္႕ဆင္းတတ္သူ။

မ်က္ႏွာမူရာခပ္မဆိပ္ႏွင္႕
လိမ္ညာပံုျပင္ အမွန္ဆင္လို႕
လိပ္ကိုပံုသြင္း ဂ်ပိုးႏွင္းတဲ႕သူ။

ရစ္ပတ္တြယ္ငင္ ေမွာ္၀င္သံစဥ္ႏွင္႕
ေပ်ာ္ခ်င္သူေပ်ာ္ေစခဲ႕
အေတာ္ၾကင္လို႕ အေတာ္ခင္မွ
ခုႏွစ္လီကႀကိဳး ဆယ္႕ႏွစ္ႀကိဳးနဲ႕
ပတ္ပ်ိဳးမပါဘဲ တေယာဆြဲတဲ႕သူ။

အမွန္တရား က်ိန္ဆိုစကားလို႕
မုသားေရာခ် လိမ္ညာကာမွ
ေရာက္ရာေနရပ္ အိမ္ေထာင္ဖက္ဟု
ေနာက္ေျပာင္စကား စူးရွာသြားသူ။

ေလွနံႏွစ္ဖက္ နင္းေနရက္က
လြတ္က်ခဲ႕တဲ႕ သပြတ္အူ
ျပန္ေကာက္ရခက္ ေဖ်ာက္ရခက္... ။ ။

အေလာင္းအစား

ႏိူင္မယ္မတြက္ဘဲ ၀င္ရဲခဲ႕တဲ႕ပြဲ
ကြဲမွာလား ...?
ဆြဲမွာလား ...?
က်ိဳးက်ိမ္က်မ္းနင္း ေျဖရွင္းရခက္
ဘူစဥ္ေဘးစိပ္နဲ႕
ေမွးအိပ္ရခက္ ေျပးက်ိတ္ခက္
အေတြးတထိတ္ထိတ္မွာ
စိုးစိတ္က တျခမ္းညိသြားတယ္
အေျဖက ၅၀/၅၀
လႈပ္ခ်ီနိမ္႕ျမင္႕ရင္ခြင္မွာ
ႏွလံုးသားရာသီခြင္ ၿဂိဳလ္စီးလို႕
မားမရူဘဲနဲ႕ နားထူးေနတယ္
ေရခဲမေပါင္းဘဲနဲ႕ အေတြးေကာင္းေနတယ္
မျဖစ္ႏိူင္တဲ႕ အေတြးနဲ႔
ေနာက္ဆံုးမွာ ေခါင္းယမ္းသြားတယ္
သူနဲ႕ငါ အၾကားမွာ
၀ွက္ဖဲက်န္တာ ေလးဆယ္႕ရွစ္
ဆႏၵကို ျပန္က်စ္လိုက္ေတာ႕မယ္ ... ။ ။

ေပါင္းစပ္ျခင္း အႏုပညာ

အတိတ္စိမ္းကား တမ္းတမိဆဲ
အေနသက္သက္ အေျဖခက္ျပန္
က်န္ရစ္ခဲ႕တဲ႕ ... ဒဏ္
တန္မျပန္ခ်င္ေပမယ္႕
အမွန္တရားတခု
အခုမွထြက္က်လာတာမဟုတ္
က်ဳပ္ ေမ႕ဖို႕ႀကိဳးစားခဲ႕တာ ...

အမွန္တရားတဲ႕လား ...?
ငါ႕ကို လိမ္လည္သြားတယ္
သူမ လာလာ မလာလာ
ေမွ်ာ္မိတာ ေမွ်ာ္မိယံုေလး ...

ေဆြးလည္းေဆြး ေ၀းလည္းေ၀း
ေ၀းေ၀းကေန ေဆြးမိကာမွ
ေဆြးေဆြးေလးကေန ေ၀းေ၀းသြားတယ္ ...

ရင္ဘတ္ထဲမွာ မင္းရွိေနရင္
ပိုင္ရွင္မဲ႕ ညေနခင္းေတြမွာ
ငါ႕ကိုယ္ငါ ေစစားႏိူင္တယ္ ...

ခုေတာ႕ ...
ခပ္ပါးပါး ခပ္ေပ်ာ႕ေပ်ာ႕ကေန
တဆင္႕ထပ္လို႕ ေရာစပ္တတ္ေနၿပီ...။ ။

မာယာ

ေတြးၾကည္႕မိတယ္
ဒဏ္ရာေတြျပန္႕က်ဲ ရင္ခြင္နက္ထဲကေႏြ
ေျပေျပလည္လည္ ေၾကေၾကၿငိမ္းၿငိမ္း
ငါ့အတြက္
ေရလွည္႕အခတ္မွာ ယိမ္းတဲ႕ဂယက္
ေလေပြလိုဆြဲ ေရကိုခ်ဲလို႕
ဆြဲေခၚသြားတယ္ ...

မနက္ျဖန္မွာ ၾကမ္းခင္းမမွီဘူး။
ဒီေန႕လည္း ေကာင္းကင္မေရာက္ဘူး။
မေန႕ကေတာ႕ ေျမျပင္မွာဒူးမတင္ခဲ႕ဘူး။

ဒီလိုနဲ႕ ေ၀႕လည္လည္အဆြဲမွာ
၀ဲေနေတာ႕တယ္ ...
ရြယ္ရာရည္မဲ႕ ဦတည္မဲ႕ႏွင္႕ ... ။ ။

ရဲရဲရင္ဆိုင္

ေရွ႕မွာတိုက္ပြဲေတြရွိတယ္...

ေနာက္မွာလည္း က်န္ရစ္ခဲ႕ၾကတယ္...

အခုလည္း တိုက္ပြဲ၀င္ေနတယ္...


အႏိူင္တ၀က္ အရံႈးတ၀က္နဲ႕

ႀကိဳျမင္ခက္တဲ႕ ေလာကလွည္႕ကြက္

တရက္ၿပီးတရက္ တက္ရင္းတက္

ေနာက္ဆံုးရက္မွ မွတ္တိုင္ခ်ည္မယ္...



ရာဇ၀င္မျဖစ္ေပမယ္႕ သမိုင္းေတာ႕ေရးခဲ႕တယ္...

ႏိူင္ခ်င္သူ မဟုတ္ေပမယ္႕ အရံႈးေတာ႕ မုန္းခဲ႕တယ္...

ကိုယ္တိုင္ထိုင္ၿပီး စိတ္ကေလွ်ာက္ေနတယ္...

တေန႕ၿပီးတေန႕ ေရာင္နီသစ္တို႕ေႂကြခဲ႕တယ္...

မူရင္းမ်ား၏ မိတၱဴ

တက်ပ္သားကို ခပ္ပါးပါးခ်န္
မွန္ေပၚတင္ ေဘာင္ဘင္ေျပး၏

အိုင္တီေန႕စြဲ ခပ္မြဲမြဲမွာ
ေရာ႕ရဲရဲႏွင္႕ ေရာင္းရင္းမြဲ၏

ေပ်ာ႕ပ်ံ႕ပ်ံ႕စိတ္ကို “ဟိတ္“ လို႕မာန္
က်န္တဲ႕အရိပ္က ငါ႕ကိုကန္၏

တိတ္တဆိတ္မိႈင္ေတြ ထိုင္ေနရင္း
ရက္တို႕ၿပိဳဆင္း ႏွစ္သို႕နင္း၏

ေန႔မအိပ္ ညမနားစဥ္းစားခန္း၀င္
ေရးရင္သည္က အႏႈတ္ျပ၏

ရႈပ္ရသည္႕ခႏၶာ(ကို)ပံု စိတ္အာရံုႏွစ္
သဘာ၀စစ္စစ္ သူရူးျဖစ္၏

ေနာက္ဆံုးမွာ ေပ်ာက္ဆံုးစရာလား ...?

ငါမသိတဲ႕ ႏွစ္ +++
ငါမသိတဲ႕အခ်စ္ +++
ငါမသိတဲ႕ျမစ္ +++
ငါမသိတဲ႕ စစ္ +++
ငါမသိတဲ႕ ေျမာက္မ်ားစြာေသာအရာ +++

အတၱရစ္လို႕တိမ္ကိုစြဲ
ေလွ်ာ႕တိေလွ်ာ႕ရဲ လႊတ္လိုက္တယ္
ကၽြတ္က်ဲစရာ မူရင္းစာျဖစ္ေစသား ... ။ ။

အလိုက္သင္႕ စီးေမွ်ာျခင္း

လိုခ်င္စိတ္ေတာ႕ရွိေသးတယ္ ...
ရဖို႕လည္း ႀကိဳးစားခဲ႕ဖူးတယ္ ...
အႀကိမ္ႀကိမ္ ++
အခါခါ ++
ေနတာၾကာလာမွ ေသခ်ာမႈတခုညိတယ္ ...
အမွန္လို႕ထင္ရတာ သိတယ္ ...
ျဖစ္ပ်က္ခဲ႕မႈေတြ ရွိတယ္ ...
အေၾကာင္းစစ္လို႕လည္း အက်ိဳးျဖစ္ခဲ႕တယ္ ...
သမုဒၵယတမွ်င္နဲ႕
ဘ၀ကို ...
ထာ၀စဥ္ မခ်ည္ေႏွာင္ခ်င္ေတာ႕ပါဘူး။
မၾကင္နာသူ စိမ္းလိုကစိမ္း
ေလအသင္႕လိုက္ကာ ယိမ္းေတာ႕မယ္...။ ။