ဆာေလာင္ေနတဲ႔ မနက္ျဖန္ေတြကို
ခြၽတ္နင္းျဖတ္သန္း လွမ္းေက်ာ္ၿပီးမွ
မေန႕ကလို ရပ္တန္းကရပ္
က်ပ္မျပည္႕တဲ႔ လက္ေတြ႕ဘဝက
မေန႔တေန႔ကို ျပန္တမ္းတ
ေပ်ာ္ရာမွန္းရင္း လမ္းေပ်ာက္
ေတာ္ရာလွမ္းရင္း ဗန္းေမွာက္
အေဖာ္ရွာစမ္းရင္း ****
ေနာက္ဆံုးမေရာက္ခင္မွာ ...
အိပ္တယ္၊ စားတယ္၊ အၫွီႀကိဳက္တယ္
အဆင္႔လိုက္ တန္းရင္ေတာ႔
လူ႕တေစာက္ကန္း ငါက
သတၲဝါထဲမွာ နံပါတ္ဝမ္း ...။ r ။
ဆာေလာင္မႈဆိုတာ ...
အလင္းမွန္း မသိခင္ကတည္းက စတင္ခဲ႕တာ
သြားမရွိခင္ကတည္းက စားတယ္
သြားရွိေတာ႕ ၀ါးတယ္
ၾကာၾကာ၀ါးခ်င္ေတာ႕ အရိုးေရွာင္
မေရွာင္ႏိူင္ရင္ အံႀကိတ္ေလြး
ေပြးရင္း ... က်စ္ရင္ ...
ေတြးေတာရင္း ... က
ရုတ္တရက္ အေမွာင္က်သြားတယ္ ... ။ ။
အဲဒီေန႕က
ေလေပြမရိုက္ဘဲ ကတိုက္ကရိုက္ေႂကြေနတဲ႕
ကဗ်ာေတြ လမ္းမွာေ၀ေနတယ္...
အဲဒီေန႕က
ခဏလို႕ဆို ၿပိဳမလိုမိုးထဲ
အေပါင္းကိုးဆယ္ စံခ်ိန္တင္ခဲ႕တယ္။
အဲဒီေန႕က
ပ၀ါတကမ္း လက္မလွမ္းဘဲ
ခံုတတန္းထဲမွာ ေ၀းခဲ႕တယ္။
အဲဒီေန႕က
ရင္ခုန္သံတျခမ္း ဇာတ္လမ္းအစ
လမ္းမထက္မွာ က်န္ခဲ႕တယ္။
အဲဒီေန႕က
ႏႈတ္ဆက္စကား ႏႈတ္ဖ်ားကထြက္က်
ဘူတာရံုလမ္းခြဲက ေဆြးခဲ႕တယ္။
အဲဒီေန႕က
မိုးစက္ပြင္႕ေ၀ မေႂကြခဲ႕ေပမယ္႕
တို႕ႏွစ္ေယာက္ရင္မွာ ေရစိုခဲ႕တယ္။
အဲဒီေန႕က
စီးဆင္းသြားတဲ႕ ေရစီးေၾကာင္းမွာ
ေရစင္တစက္ ငါ၀ွက္မိတယ္။
အဲဒီေန႕က အဲဒီေန႕မွာ က်န္ခဲ႕တယ္...။ ။
